-
Yazarlarımız

GÜN AKŞAM OLDU

Gece akşama doğru yol alırken mehtabım küsmüştü güneşe. Yıldızlar bu küslüğe şahit olmak için ağlamaklı isyanda idiler. Bugün bir kere daha anladım bir gönül’e iki sevda sığmazdı. Gün ve akşam

Tüm bunlara rağmen yürekler daha baskındı. Güneşlerim yorgun gece inat işgal altındaki barut kokan toprak misali. Saatler durmuş zaman adeta donmuştu bugün. Umutlarım neden se daha bir tutkulu idi bugün. Yalnızlığım ise ürkek.

Bazen aynalar da kendi gölgemi seyrederdim. Öyle bir hal alırdı ki yüreğim ay ışığında ayak izi kalmışta suya yazı yazmış gibi oluverirdi bedenim.

Hayallerim sanki bir değil bir ömrü acıyla taşıdı. Geçmişim rengini unuttu mu yüreğim. Her mevsimde olduğu gibi değişmedi acılarımın tazelenmesi. Artık kelimelerim dudaklarımda değil yüreğimden dökülmekte.

Aynaya baktım dedim ya bugün farkına vardım farkında lığımı. Öfke ve kini belki de birbirine karıştırmışlığımı.

Ey içimde ki ben git gitte içimden var gücümle haykırayım. Güneşle her yeni bir günde dans etmesin yüreğim. Gülmeyen bir yüz ve ölü bir beden var sanki karşımda yaşayan bir ölümü bu?

Gözlerimde sonbahar ayazları var. İçimde yanan öyle bir ateş var ki boşuna değil. Senin anlayacağın ayrılıkta da hüznüm zamanda da hasretim var. Bu bir düş belki sevda adına yazılan her türküde gizliyim yine bugün. Öyle ki içimde ki açan çiçeklerim bile solmuş kardelenlerim güneşi beklemekte ürkek ve güçsüz.

Kaç günüm kaldı ki ey ömrüm. İleride anısı kalsın ve aynaya her baktığımda yine aynı resmi mi göreceğim. Bedenim ruhumla savaş halinde galibi kim mağlubu kim. sayılı kalan ömrümde ne zaman güleceğim içten kahkahalar yapmacık olmadan. Bedenim ne zaman ön verecek gerçek bana kimlerden korkmayacağım özgürce prangalarımı açıp demir parmaklardan kurtulacağım.

Aynada ki aynı yüz gördüğüm ve yine aynı kelime duraklarımda

Gün akşam olmuştu yine bugün.

 

Tolga TURAN

Facebookta yorumla

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu