-
Yazarlarımız

YAĞMURLA YARIŞIRKEN BİR DE BAKTIM RÜZGÂRI GEÇMİŞİM.

Bu dünya da ne dünüm belli, ne yarınım. Umutlarım olduğu sürece hayallerimin olması da bir kadar güzel. Yangın yeri olan yüreğimde mutluluklarım hep kaçtı maalesef peşin sıra kovalayan da ben. Kaderimle hüznümü öyle bir birleştirdim ki hasretim birden boğazımda bir yumruk oluverdi. Yolun sonu mu gelmişti diye düşünürken senin gittiğini yüreğimin dipsiz kuyularına avazım çıktığı kadar bağırdım.

Çoğu zaman hayat yarışım o kadar maratona dönüştü ki yağmurla yarışırken bir de baktım rüzgârı geçmişim. Adını ben aslında hep ateşle suya yazdım. Kimselere bildirmedim bilmelerini de istemedim. Soğuk akşam nöbetlerinde bir karanlık sarardı ki gecenin ayazını. Güneş bile beni ısıtmadı artık. Ayrılıklarını tek tek sayan olur mu bilmem ama ben tek tek saydım. Elimde sönmeyen bir meşale ateşi ile bekledim karanlık sokaklardaki dar patika yollarında. İtiraf edeyim acıya hasrete ayrılığa bile alışmışken ömür törpüm sadece ben sensizliğe alışamadım.

 

Ben ki sesini duymadığım gün asla ve asla güneşim doğmadı kara bahtıma. Ruhum sıkılırken avunmak çok zor gelirdi bana. Gözlerim umutsuzca yalnızlığına sarılırken. Arsız yüreğim hiçte hesapta varlığı olmayan adaleti. Yılların bedeli diye bana ödetmek istemekte.

Sen benden ayrıldığın gün hüznün çilen hayatını sen silerek gitmiştin ya Aslında ben onların hiç birini silmemiş hani derler ya yedeklemiştim. Prangaları ayaklarıma değil yüreğime vurdum. Şekilsiz bir dünyada tek mutluluğum aşkımın simetrisinin bozulmaması idi sevindiren beni. Binlerce sözcüğün anlamı bozulmuş iken bozulmayan. Sabırsızca sabahlayan akşamlar en kuytu karanlıkları tüketip sıkıştığı vermişti avuçlarıma. Ve ben o yağmurla yarışırken hatay

 

Rengi soluk bir mazim vardı elimde artık okadır yaptığım hesaplarıma inat. Neydi bende ki hata toplamalarım mı çıkarmalarım mı yoksa eşitleyip de elde kalmayan sıfıra sıfırlarım mı? Fırtınalarım daha bir hoyratça kopuyor bugün ve fırtınadan sonra çok iyi anladım ki sen benim avuçlarıma alamadığım yağmur damlamsın. Ve ben o yağmurla yarışırken hayat maratonunda bir de baktım ki aslında ben çoktan rüzgârı bile geçmişim.

 

Tolga TURAN.

Facebookta yorumla

Bir cevap yazın

Başa dön tuşu